Byggingar ķ böndum bķrókratķsins

Žaš brįst ekki aš voriš kom meš trukki į nżju tungli žann 24. sķšasta mįnašar. Einhvern veginn er žaš alltaf žannig į vormorgnum žegar sól skķn ķ heiši og fuglasöngur fyllir loftiš žį kviknar framkvęmdažrįin, jafnvel hjį gömlum safnvķkingum. Hér į įrum įšur hefšu svona ljśfir vordagar ekki veriš lįtnir fara forgöršum, steypihręrivélin hefši veriš ręst og byrjaš aš byggja. Žó svo aš ég vinni viš sömu išn og įšur, žar sem pólskir vinnufélagar mķnir sjį nś oršiš um aš gera žaš skemmtilega, žį er žvķ ekki lengur svo fyrir aš fara aš framkvęmdaviljinn, steypuhręrivélin og vinnuafliš dugi til aš byggja hśs. Nś sem aldrei fyrr hefur allt veriš nišurnjörvaš meš reglugeršarfargani.

Pólverjar hafa hirt flest skemmtilegustu störfin frį ķslendungu įn žess aš landinn hafi heilaburši til aš fatti žaš, innihśkandi rķgnegldur fyrir framan tölvuskjįinn viš aš koma heim og saman į exele skjali hvernig skuli fara aš žvķ aš gera hvaš sem er aršvęnlegt fyrir fjįrfesta. Einagnveginn tekst samt aš fį ķ śtkomuna hvernig svoleišis hśsnęši hentar ungu fólki sem sįrvantar hagkvęmt hśsaskjól. Öllum žessum vandręšum samfara žarf langskólagenginn landinn aš greiša af nįmslįnunum og er žvķ eina leišin til aš halda sjó aš śtbśa regluverkiš žaš flókiš aš hęfi sérstaklega vel borgašri menntun, alls óskildri žekkingu į hśsbyggingum. žannnig regluverk ręšur svo śrslitum um hvort hśs veršur byggt.

Nś į dögum dugir hreint ekki žaš eitt aš fį morgunnbjarta hugmynd og hafa vilja til aš hrinda henni ķ framkvęmd žegar skal byggja hśs. Žar duga ekki einu sinni byggingarmeistarar, įsamt teikningum arkitekta og verkfręšinga, hvaš žį aš lóšin ein nęgi eins og ķ denn. Nei, nś žarf žar aš auki byggingastjóra sem mį ekki vera sami mašurinn og byggingameistarinn, öryggisfulltrśa, tryggingafélag og utan um allan pakkann skal haldiš meš gęšaeftirlit sem vottaš er af skošunarstöš og allur heili pakkinn veršur aš hafa fengiš samžykki frį Mannvirkjastofnun rķkisins.

Marteinn Mosdal - hvaš?

Tryggvi Emilsson segir frį žvķ žegar hann byggši fyrir rśmum 90 įrum ķbśšarhśs yfir sig og Steinunni konu sķna ķ Glerįržorpi viš Akureyri. En hann hafši ķ upphafi hugsaš sér aš notast viš aldagamla ašferš Bjarts ķ Sumarhśsum.

Allt stóš sem fašir minn hafši sagt ķ bréfi um byggingarlóšina og eins žaš aš reisa mįtti torfbę į žvķ landi. En žegar noršur kom sżndist mér aš ekki hęfši lengur aš byggja ķbśšarhśs śr torfi og grjóti og eins žótt flestir kofar žar ķ kring vęru torfbęir og žar meš hśs föšur mķns. Fylltist ég nś stórhug og stęrilęti og įkvaš aš į lóšinni skyldi rķsa steinhśs. Engan žurfti aš spyrja um śtlķnur eša efnisval, hvaš žį śtlit žess sem byggt var, allt var frjįlst og žvķ hófst ég handa įn tafar, keypti mér malarreku og haka og gróf fyrir grunni aš steinhśsi, af engum lattur eša hvattur.

Ekki žurfti djśpt aš grafa žar sem hśsiš var byggt į höršum mel en mölin, sem ég mokaši upp śr grunninum, var svo hrein steypumöl aš hśn var mér gulls ķgildi. Ég leit hlżjum augum til įrinnar sem rann žarna framhjį og hafši skiliš žessa möl eftir į žurru fyrir nokkrum öldum svona hreina og hęfilega sandborna ķ steypuna. Žessi möl gerši mér glatt ķ sinni og aš fįu dögum umlišnum gekk ég ofan į Eyri meš aurana mķna ķ vasanum, keypti mér timbur hjį Sigurši Bjarnasyni og sement ķ Grįnu og flutti allt ķ einni ferš heim į melinn. Eftir žessa verslunarferš įtti ég hallamįl, hamar og sög og vann eins og kraftar leyfšu viš uppslįtt og flekasmķši. Sķšan hófst steypuvinna, ég stóš einn aš verki, blandaši saman sementi og möl og vatni śr Glerįnni og steypti. Žį var dįlķtiš gaman aš lifa žegar žessum įfanga var nįš enda skein sól yfir Sślutindum og fannst mér žaš góšs viti.

Ég fór upp klukkan fjögur hvern dag og vann mig eins uppgefinn og śttaugašan eins og mašurinn meš įlfkonuspķkina foršum, en timburstaflinn hrökk til uppslįttarins og aš viku lišinni var ég farinn aš moka möl og undirbśa steypuvinnu, sķšan var hręrt og steypt dag eftir dag žangaš til mótin stóšu landafull af steypu, tuttugu sentķmetra žykkir veggir, žaš voru mörg handtök og enn fleiri svitadropar. (Tryggvi Emilsson-Barįttan um braušiš bls 122-123)

Žó svo aš viš félagarnir į Djśpavogi höfum ekki žurft aš hafa žaš frumkvęši til aš bera aš byggja steinsteypt hśs eftir aš hafa ekki žekkt annaš en torfbęi žį var ennžį hęgt aš hrinda hśsbyggingu ķ framkvęmt į hagkvęman hįtt į sķšustu įratugum 20. aldarinnar. Aš žvķ leitinu var byggingaašferšin įžekk torfbę, aš viš notušumst mikiš viš heimafengiš ķ sinni tęrust mynd, žaš er eigiš hugmyndaflug, afl og mölina, sem lį žvķ sem nęst undir fótunum.

En žess ber aš geta aš į žeim tķma vorum viš lokašir inniį verndarsvęši eins og sķšustu Móhķkanarnir, öfugt viš žaš žar sem starfsleyfi steypustöšva ķ boši vinnu-, heilbrigšis og nefndu žaš eftirlits voru farin aš gera afdalmennsku óhęgt um vik.


« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband